Marian Jan Raganowicz
Biografia
Marian Jan Raganowicz (ur. 12 sierpnia 1892 w Sieniawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) był pułkownikiem piechoty Wojska Polskiego, działaczem niepodległościowym oraz kawalerem Orderu Virtuti Militari. Urodził się jako Marian Stanisław Raganowicz, a w 1935 roku otrzymał imię Jan. Jak syn Franciszka i Walerii z Kuczmińskich, uczęszczał do gimnazjum realnego w Sieniawie i Jaworowie, a następnie kształucił się w Szkole Przemysłowej we Lwowie.
Wojnę I światową spędził jako żołnierza Legionów Polskich, gdzie w 1914 roku objął dowództwo nad 15 kompanią. Za bohaterstwo w wielu bitwach - m.in. pod Bohorodczanami, Mołotkowem i Kaniowem - został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. przeszedł do Wojska Polskiego, gdzie służył do 1938 r., pełniąc różne stanowiska dowódcze w 33 pułku piechoty.
W 1939 r., w trakcie mobilizacji alarmowej, objął dowództwo piechoty rezerwowej 41 dywizji piechoty. W kampanń wrześniowej został schwytany przez Sowietów i umieszczony w obozie jenieckim w Starobielsku, skąd został deportowany do Charkowa, gdzie został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego oficjalny pogrzeb odbył się w Charkowie, a symboliczny grób znajduje się na cmentarzu w Łomży.