Bronisław Ludwik Michalski
Biografia
Bronisław Ludwik Michalski urodził się 19 września 1903 roku w Sieniawie, w wiejskiej rodzinie kowala. Ukończył gimnazjum w Jarosławiu, a następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1922 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, lecz przerwał je po śmierci ojca w 1924. Po przerwie powrócił na uczelnię, najpierw na weterynarię, a później na humanistykę, gdzego wykładowcami byli m.in. Juliusz Kleiner, Roman Ingarden i Tadeusz Lehr-Spławiński. Jego kolegą szkolnym był Jan Zahradnik.
Po ukończeniu nauki został powołany do wojska. Po odbyciu służby osiedlił się w Lublinie, gdzie poznał młodych poetów, w tym Francisznkę Arnsztajnową i Józefa Czechowicza. Publikował w „Kurierze Lubelskim”, „Trybunie” i „Kurierze Naukowo-Literackim”. W 1932 roku ukazał się jego pierwszy tomik wierszy pt. „Wczoraj”. Drugi tom pt. „Zielony cień” wycofał natomiast z księgarń, by wyjechać do Sieniawy w leczenie załamania nerwowego. Po roku przeprowadził się do Krakowa, a później do Warszawy, gdzie nie znalazł trwałego zatrudnienia.
Michalski utrzymywał się z korepetycji i publikacji w prasie. W kolejnych latach coraz częściej doświadczał problemów emocjonalnych i padł narażenie na alkoholizm. W 1935 roku otrzymał stypendium z Funduszu Kultury Narodowej, co miało być niewyobrażalnym wsparciem. Jednakże problemy psychiczne i uzależnienie od alkoholu ciągle go zniszczały. Ostatnie dni życia były otoczone tajemnicą - istnieją dwie wersje jego śmierci: jedna mówi o nieszczęśliwym wypadku podczas kąpieli w Wiśle, druga o samobójstwie poprzez utopienie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.